అయిందేదో అయింది... జరిగేదేదో జరుగుతుంది..
అని అనుకుంటే... ప్రేమ కోసం నా ఈ నిత్య నిరీక్షణ వృధానే..
నా ఆలోచనల్లో ప్రేమ ఉందో.. లేక... ఆలోచనలకు కారణమే ప్రేమయిందో...
తెలియదు కానీ... తికమకపెట్టే తియ్యటి తలపు... వలపై నన్నెప్పుడు వరిస్తుందా...
అని... కలలో మెదులుతూ... కనుల ముందే కదులుతూ.. ప్రశ్నలా వెంటాడుతోంది.
కవ్వించే... ప్రేమ కౌగిలి మాటున ఎన్నడు సేద తీరుతానా అని గుచ్చి గుచ్చి అడుగుతోంది.
ఇలా ఈ మౌనంలోని.. ఒంటరితనంలో వేదనతో నేనేమవుతానో.. నాకు తెలియదు..
కానీ.. నీ జాడ తెలిసే దాకా.. ఈ నిరీక్షణ ఆగిపోదు..
నిను చేరేదాకా.. నా ఆరధన అలసిపోదు
సాగరతీరాన ఎగసి పడుతున్న అలలా.. నా ప్రతి అణవులో
చావులోను... బ్రతుకులోను... ప్రేమాలాపన ఆలంబనగా చేసుకొని...
స్వాగతించు ముగ్ద మనోహర మకరంద పూవుల పరిమళాల సువాసనలా... ప్రేమజీవిగా...
బ్రతుకులో మమేకమై... జీవితపు తుది శ్వాస ఆగే వరకు... తపిస్తూ.. ఎదురు చూపులో...
ఆనందపు అంచుల దాకా వెళ్లి.. అందులో తృప్తిని.. అస్వాదిస్తాను..
చిందే ప్రతి కన్నీటి బొట్టును అమృతంలా చేసుకుని.. తియ్యటి బాధను గుండెల నిండా నింపుకునే..
అమూల్యమైన క్షణాన.. జీవితాన.. నే దాచుకున్నదంతా... సంపాదించిన ఆత్మీయతనంతా.. అందిస్తాను.
సంధ్య వెలుగులో వింజామరల తాకిడికి పరవశించిన
నా గుండె చప్పుళ్లను వినిపిస్తాను..
కానీ.. నువ్వుండేదెక్కడో.. నేను తెలుసుకునేదెలా...?
మసక తెరల మాటున ఉన్న నా మనసు నిన్ను చూసేదెలా..?
లోడ్ అవుతోంది...
స్పందనలు